Słowa Konstantej

Szukaj w dzienniku

Rodzaj

Ocalały

Smutkolec

Wilson P. Higgsbury

Drzewiej zachowywano przy nich ostrożność.

Wilson P. Higgsbury

To pień.

Wygląda trochę jak potwór… ale to chyba tylko drzewo.

Ojej, lubiłem to drzewo…

Cóż za niezwykle odpychające drzewo.

Do widzenia.

To drzewo nie wygląda zbyt przyjaźnie, non?

Został tylko pieniek.

Widok ten przyprawia mnie o dreszcze.

Może i lepiej.

Tworzy wspaniałą atmosferę grozy, czyż nie?

Szkoda.

Wygląda strasznie, ale to nie znaczy, że jest czymś złym!

Biedny pan drzewo.

Dotknęła je ciemność.

To drzewo już spoczywa.

Pani Wiklińska

Czyżby niepokój, który czuję, był mechanizmem obronnym tego drzewa?

Pani Wiklińska

Tak myślałam, nie czuję już niepokoju.

Ale brzydkie drzewo.

Pieniek też jest brzydki.

Co za posępne drzewo.

Przyznam, że nie będę za nim tęskniła.

Drzewo daje Wolfgangowi smutne emocje.

Teraz jest znacznie lepsze.

Za dnia jest równie przerażające.

Już po strasznym drzewie. Płakać nie będziemy.

Ładne włosy, przyjacielu.

Będę tęsknił za przyjacielem.

Drzewo z włosami tylko stoi, a każdy się go boi.

Zaiście, znikło i życie, i liście.

Fajne rogi, florp!

Glorp. Drzewo z rogami zniknąć.

BRZYDZI MNIE NA WIELE SPOSOBÓW

STAN: OPTYMALNY