Słowa Konstantej
Zegar księżycowy
Nie ma tu Księżyca, żeby zadziałał.
Woda potęguje działanie nauki, pozwalając nam wykonać pomiary Księżyca.
Mam dziwne przeczucie, że ktoś mnie obserwuje.
Jest pełnia.
Jest nów.
Księżyc się zmniejsza.
Księżyc się powiększa.
Nic nie widzę przez kamień... a może...? Jednak nie.
Hę? Widzę Księżyc!
Chwila, to nie lód... To szkło!
Pełnia księżyca vel najlepszy moment, by spotkać wilkołaka!
Znam wszystkie fazy księżyca. To jest nów.
Księżyc ubywający.
Księżyc przybywający.
Nie będę tracić czasu, żeby zobaczyć stąd księżyc.
Po co się przejmować księżycem? Tutaj mam wystarczająco dużo problemów.
Co za utrapienie, znowu TA oś czasu...
O, fajnie, pełnia!
Nów. Lepiej mieć się na baczności...
Księżyc się zmniejsza.
Księżyc się powiększa.
Raczej do niczego się tutaj nie przyda.
Mam nadzieję, że ptaszki też mogą z tego korzystać.
Mon dieu, woda zamieniła się w szkło!
Pełnia księżyca.
Księżyc w nowiu.
Księżyc się zmniejsza.
Księżyc się powiększa.
Mani nas tu nie widzi.
Oblicze Maniego widoczne jest nawet w świetle dnia.
Na bogów! Woda zamieniła się w szkło!
Mani przejmuje władzę na niebiesiech!
Mani wróciła do swojej krainy.
Moc Maniego słabnie.
Mani rośnie w siłę!
Jaskinia zapewnia schronienie przed wścibskimi oczami „księżyca”.
Klejnot korzysta z energii strumieni i cykli „księżyca”.
Czuję na sobie ten wzrok... Obserwuje mnie...
„Księżyc” jest dziś w pełni.
„Księżyc”... na razie się schował.
„Księżyc” się zmniejsza.
„Księżyc „się powiększa.
Księżyc nie zmieści się do jaskini! Chyba...
Pani Wicker! Jak to jest, że wciąż widzimy Księżyc?
Wygląda na lód, ale to chyba szkło!
Wow! Pełnia!
Jest nów! Super!
Księżyc się kurczy!
Księżyc rośnie!
Jaskinie. Jedyna słabość Księżyca.