Słowa Konstantej

Do dzieła, stary.

Hej, ho, hej, ho, do pracy by się szło!

Ciągła praca bez chwili zabawy wzmaga we mnie chęć rąbania!

Ciemno tu!

Nic nie widzę!

Gorzej chyba być nie może.

Nie podoba mi się tu.

Za jakie grzechy?

Boję się!

Pomocy! Wyjmijcie mnie stąd!

Nie ma tu czego rąbać!

Co za padaka.

Nieech mnieee ktoooooś wyciągnie!

Mam klaustrofobię!

Boję się ciasnych przestrzeni!

Nie mogę oddychać!

Uuuuuuuu!

Juuhuu!

HAAA!

Giń! Giń!

Łup, łup!

Zniszczenie!

ŁUP!

Ale SUPER!

Śmierć wszystkim drzewom!

Następne! Zetnijmy następne!

Ale rąbiesz!

Tak jest!

Łatwizna!

Głupie drzewsko!

Nom, nom, nom!

Udało nam się!

Wreszcie czuję, że żyję!

HA, HA, HA!

TAAAAK!

Sens mojego życia!

Ale wrócisz, prawda?

Myślałam, że jesteśmy przyjaciółmi...

Kto się pozbywa gadającej siekiery?!

Ale.... Nic nie rozumiem!

Możemy o tym pogadać?

Tylko mnie nie zapomnij!

Uuf!

Nie podoba mi się to...

Ciekawe, jak sobie teraz poradzisz z tymi drzewami!

Auć!

Powiedziałam coś nie tak?

Och, co za poniżenie.

Nie odchodź! Czuję... Czuję zapach róż!

Wiem, że to tylko na chwilę...