Słowa Konstantej
WebberGarnek słodyczy.
WebberTrochę takie zgniłe.
WebberOjej... Zepsuty.
WebberFajnie byłoby się nią przejechać.
WebberNie możemy go naprawić.
WebberA niech to.
WebberOjej, co za szkoda.
WebberCzy wciąż dobrze wskazuje czas?
WebberTen zegar już chyba nie działa.
WebberGdzie się wszyscy podziali?
WebberCiekawe, co się tu stało?
WebberChyba wszyscy sobie poszli.
WebberTeraz już nigdzie nie prowadzą.
WebberSzkoda.
WebberZajrzeć nie zaszkodzi.
WebberW środku są pewnie czyjeś skarby.
WebberMama zawsze mówiła, że ryby dobrze robią na głowę.
WebberPachnie wybornie!
WebberStaramy się nie solić naszych potraw za bardzo.
WebberTrzeba to będzie rozgnieść.
WebberMusimy poczekać na więcej soli.
WebberSól jest gotowa.
WebberTrzeba to rozstawić przy tym zaskorupiałym stawie.
WebberLepka, słodka żywica.
WebberKawał wiadra.
WebberMinie wieczność, zanim odrośnie.
WebberOjej... Już na nic się nie nada.
WebberMożemy zasadzić całą masę jedzonka.
WebberNie chcę tego używać.
WebberZmielone na proszek.
WebberCo za uroczy, fioletowy krzaczek.
WebberTo, co dobre, szlag trafił.
WebberSama z siebie smakuje tak sobie.
WebberCiekawe, czemu opuszczono takie urocze miejsce.
WebberKto mógł zrobić coś takiego?
WebberOjej... Roi się od robali.
WebberNie ma jeszcze żadnej żywicy.
WebberLepka, lepka żywica!
WebberJuż nie takie różowe.
WebberNie boją się nas!
WebberCześć, panie świnko!
WebberŚpi.
WebberNigdy nie widziałem ich domków z tak bliska!
WebberNikt tu już nie mieszka.
WebberSłodkie!
WebberCiekawe, czy to owoc czy warzywo?
WebberGotowane owarzywo. A może warzowoc?
WebberNajlepiej będzie, jak je posadzimy.
WebberCześć! Chcesz pohandlować?
WebberHej. Miło wyglądasz.