Słowa Konstantej

CIACH! CIACH! CIACH!

Hu-siu... Husiu!

Jeszcze...

Żadne drzewo się przed nami nie ukryje.

CIACH-CIACH!

To się nazywa rozmach!

Ścinamy drzewka. Ścinamy wszystkie!

Stworzono mnie do większych rzeczy... Bardziej mięsistych.

Tylko mięso i tkanki zaspokoją mój głód.

Gdzie tu wyzwanie?

Każde drzewo padnie przed nami.

Drzewa czują ból... Ale chyba jeszcze za mało.

Wolę gatunki uciekające.

Tak.

Wszystkie... m-moje.

Wo... W-Woodie... m-mój ci on!

Zapomnij o niej.

Nikt nas nigdy nie rozłączy.

Trzymaj mnie mocno!

Ty i ja... NA ZAWSZE.

Nigdy mnie nie puszczaj.

Kocham cię.

Fajnie.

L-lubię to.

Chcę w-więcej... mięska.

Zabić!

To było fajne.

Fajnie. Wszyscy dobrze się bawili.

Wyciosane na szybko.

Na razie musi wystarczyć.

No i CIACH!

Satysfakcjonujące.

I... CIĘCIE!

Zaledwie przekąseczka.

Dzięki za mięsko!

Chrupiące kosteczki!

Dziel i rządź!

Może upolujemy coś większego?

Smaczny kąsek.

Może zabijemy coś poważniejszego?

Łatwizna!

Nie ma nic słodszego niż śmierć z twojej dłoni i mego ostrza.

To mnie uraziło.

To wszystko?

Trochę ostrożnie, nie sądzisz?

Słabiutko.

Tak.

Więcej... świeżego... mięska.

Syto! Jesteśmy na właściwej ścieżce!

To przełomowy moment. CZUJĘ TO.