Słowa Konstantej
WigfrydaUpadł.
WigfrydaNie ma tu nic wartościowego.
WigfrydaNadchodzi kres!
WigfrydaNadchodzi kres!
WigfrydaSplądrowane. Ale przez kogo?
WigfrydaAch, gdyby tak znalazł się wśród nich choć jeden wojownik...
WigfrydaCóż za zło sprowadziło w to miejsce takie zniszczenia?
WigfrydaNiegdyś prowadziły do świata przygód. Niestety, już nie.
WigfrydaNie daje żadnego schronienia.
WigfrydaPozostałość dawnych miast.
WigfrydaZawartość jego jest skryta przed ciekawskimi oczami i lepkimi paluchami.
WigfrydaNader wyborna ryba!
WigfrydaUczta z morskiej toni.
WigfrydaSprawia, iż smak mięsiwa jest nawet bardziej wyborny.
WigfrydaSól ziemi. Tej ziemi.
WigfrydaMoże wspomóc mięso!
WigfrydaGotowe do zrabowania!
WigfrydaDobrze cię wykorzystam.
WigfrydaNektar bogów.
WigfrydaDo rabowania drzew.
WigfrydaNigdy już nie odrośnie i nie odzyska swej dawnej chwały.
WigfrydaŻal! Nektar ten nie jest już słodki!
WigfrydaMałe nie-mięsa.
WigfrydaOto narzędzie bestialskiego mordu!
WigfrydaPrzyprawy korzenne!
WigfrydaPrzyprawy do najprzedniejszych z dań.
WigfrydaCzemuż rośniesz tak długo!
WigfrydaWonna gałązka.
WigfrydaWewnątrz kryje się nektar bogów.
WigfrydaPorąbane.
WigfrydaZbrukane przez obleśne żyjątka!
WigfrydaBrak mi do ciebie cierpliwości, żywico!
WigfrydaNektar gotowy!
WigfrydaJest ranne!
WigfrydaByłby z ciebie honorowy wojownik.
WigfrydaWasza miłość.
WigfrydaDrzemie równo.
WigfrydaStancja mego wroga.
WigfrydaW ruinie.
WigfrydaNektar bogów, a nie dla bogów.
WigfrydaCzyż nie rozsierdzi to bogów?
WigfrydaFlaki twe tak czerwone, a jednak nie jesteś z mięsa!
WigfrydaTo jeno nasiona. Nie wyrośnie z nich mięso.
WigfrydaGotuj się na handel!
WigfrydaBestia w zawadiackim kapeluszu.
WigfrydaBogowie mają dziwne gusta.
WigfrydaAch! Nie pożrę cię!
WigfrydaTo jeno nasiona. Nie wyrośnie z nich mięso.
WigfrydaOch, chwalebne zboże!
WigfrydaTo jeno nasiona. Nie wyrośnie z nich mięso.