Słowa Konstantej
WigfrydaKorona... Która walczy!
WigfrydaBerło wojownika!
WigfrydaJego dni jeszcze nie przeminęły.
WigfrydaCóż to za bezecna skrzynia?
WigfrydaPoddam się osądowi bogów.
WigfrydaMożna rozsiodłać tym potężne wierzchowce.
WigfrydaTrzeba mi teraz wiernego wierzchowca.
WigfrydaAch, wzbić się w niebiosa na skrzydłach walkirii!
WigfrydaWyśmienite siodło dla pogromczyni.
WigfrydaKu zwycięstwu lub ku śmierci!
WigfrydaPędźmy ku zwycięstwu!
WigfrydaJakaś mamałyga.
WigfrydaMiejsce na mięso!
WigfrydaMinerały to nie mięso.
WigfrydaMięso samo się doprawi.
WigfrydaMa dziwny kształt.
WigfrydaMa postać wodnej nimfy!
WigfrydaWygląda, jakby sam Odyn przyłożył do tego rękę!
WigfrydaZostał jeno pieniek!
WigfrydaDo mnie, słony sojuszniku!
WigfrydaHełm władcy mórz.
WigfrydaToż to prawdziwa forteca z piasku!
WigfrydaSama ziemia odważa się stawać przeciwko mnie!
WigfrydaNie wiem, czy dałabym radę pokonać ten kamień w uczciwej walce.
WigfrydaWojownika nie zaskoczysz, przebiegły kamieniu!
WigfrydaNie! Moje włócznie!
WigfrydaDuszę jej toczy choroba.
WigfrydaSłabnie na moich oczach!
WigfrydaPragnie stać się włócznią
WigfrydaTo niewielkie drzewo zostało ubite!
WigfrydaUpał dał się jej we znaki.
WigfrydaSprawozdanie metalowego zwiadowcy!
WigfrydaPłonący strach.
WigfrydaNiczego już nie chce.
WigfrydaCzyż nie chciałbyś mieć mózgu?
WigfrydaSpoczywaj w spokoju, duchu. Twoja walka dobiegła końca.
WigfrydaSkądżeś się tu wzięła, stronico tajemna?
WigfrydaByła to orzeźwiająca bitwa!
WigfrydaZaklęte oko. Dzięki niemu widzę całe pole bitwy.
WigfrydaNiech muzy prowadzą twe dłonie!
WigfrydaWszystko na marne.
WigfrydaZmienny ołtarz kamiennych bogów.
WigfrydaTego dnia muzy były w dobrym humorze.
WigfrydaBardziej pasowałby do komnat Walhalli.
WigfrydaCzy to zadowoli bogów? Czy ich rozwścieczy?
WigfrydaWewnątrz czai się bestia!
WigfrydaUwolniliśmy istotę uśpioną w kamieniu.
WigfrydaWyznawca Mimira?
WigfrydaZapomniany posąg na cześć bogów?
WigfrydaBędziemy tego żałować?