Słowa Konstantej
WendyStrasznie śmierdzi.
WendyTo nieprzyjemne.
WendyNic nie wylatuje... a przynajmniej na razie.
WendyWolę ciche objęcia zimna.
WendyW tej czarnej mgle można utonąć.
WendyDroga wyjścia.
WendyCzuję tylko smak swego smutku...
WendyZimny, martwy i czarny, jak moje serce.
WendyCzy odważę się podejść?
WendyIch słowa nie mogą mnie zranić. No, może troszeczkę...
WendyByć może znajdzie się dla mnie jakaś mała rola.
WendyCzy to ty jesteś prawdziwym obliczem ciemności?
WendyIdealne miejsce dla tragedii.
WendyZimne i martwe sztuczne życie.
WendyZimne i martwe sztuczne życie.
WendyZimne i martwe sztuczne życie.
WendyPo co nam ta kotwica.
WendyNieruchomy i pozbawiony życia.
WendyZ prochu w proch. Och.
WendyJego drugie życie okazało się dość krótkie.
WendyTylko zimna kopia pozbawiona życia.
WendyKiedyś wiodła słodkie życie.
WendyFigura, której całym światem jest plansza.
WendyTutaj są.
WendyTo jedynie imitacja życia. Ech.
WendyGdybym tylko mogła poczuć się tak błogo.
WendyPamiątka lepszych dni.
WendyRadość jest ciepłym szczeniaczkiem... Ale ten jest lodowaty.
WendyFuria to wszystko, co zna.
WendyJego cierpienia zostały skrócone.
WendyPrzypomnienie o tym, że życzliwość prowadzi tylko do bólu.
WendyJego ból przerodził się w gniew.
WendyCóż za upiorna bestia.
WendyBestia powróciła zimniejsza niż wcześniej.
WendyTo, co upamiętniamy, bywa interesujące.
WendyI oto spoczywa, zimna jak kamień.
WendyJuż nigdy nie zamknie swego kamiennego oka.
WendyKról jest jedynie figurą bez prawdziwej siły.
WendyNie będzie już patrzeć na nas z góry.
WendyZimna parodia dostatku.
WendyPycha, bez wątpienia.
WendyNie ma już ducha ten duch świąt.
WendyAch, żeby tak odjechać kiedyś w mrok...
WendyTutaj są.
WendyNie będzie już szybować nad przestworem oceanu.
WendyUlotna chwila radości uwieczniona w kamieniu.
WendyŚwiadectwo życia spędzonego samotnie w ciemności.
WendyWolę patrzeć na to niż na oryginał.
WendyCóż za przerażający wyraz oczu.
WendyTo ona ma tu prawdziwą władzę.