Słowa Konstantej
WendyJesteśmy ledwie pionkami w grze zwanej życiem.
WendyBańka zastygła w czasie, nigdy nie pęknie.
WendyMarny sługa czegoś potężniejszego.
WendyTutaj są.
WendyNikt nie rozumiał zimnego serca tego rekina.
WendyMroczny i zimny, jak moja dusza.
WendyPomnik ku chwale grzybnego rozkładu.
WendyWciąż pamiętam ten widok, gdy w ich oczach gasło światło.
WendyW tym strażniku nie ma życia.
WendyNie pokazuje cierpienia tej istoty.
WendyZbudowane, by przynosić śmierć.
WendyDlaczego on mógł powrócić? To niesprawiedliwe...
WendyChciał wypełnić ziejącą pustkę.
WendyGdybym tylko ja miała szansę na nowy początek.
WendyNie był raczej postacią z baśni.
WendyTo, co upamiętniamy, bywa interesujące.
WendyPuchatka kulka pustki.
WendyPróbuje zajrzeć w mą dusze.
WendyNie tyle śpi, co... czeka.
WendyDzięki temu pustka stanie się jeszcze większa…
WendyTego się nie spodziewałam.
WendyKiedyś miałam złotą rybkę... Nie żyła długo.
WendyAle masz wielkie zęby.
WendyLedwie marna imitacja życia.
WendyKres nagły oszczędziłby mi wielu smutków.
WendyW tych oczach nie ma życia.
WendyCiemność wisi w powietrzu.
WendyByć może przetrwam tę noc!
WendyMoja wizja zamarzniętego piekła!
WendyMrok nadciąga.
WendyDziwny ogień.
WendyTo nie jest dobry znak.
WendyCiemność wisi w powietrzu.
WendyByć może przetrwam tę noc!
WendyMoja wizja zamarzniętego piekła!
WendyMrok nadciąga.
WendyDziwny ogień.
WendyTo nie jest dobry znak.
WendyCzy pustka teraz nas otacza?
WendyWschód
WendyNie mam pojęcia o kierunkach.
WendyPółnoc
WendyPółnocny wschód
WendyPółnocny zachód
WendyPółnoc. Nie, chwila, południe.
WendyPołudniowy wschód
WendyPołudniowy zachód
WendyZachód
WendyGnicie i zepsucie.
WendyMyślę, że to wystarczy.