Słowa Konstantej
WendyJej urocza twarz sprawia, że łzy cisną się do oczu.
WendyOjej, ale masz wielkie oczy.
WendyLubi podskakiwać z Abigail.
WendySpójrzmy w otchłań... razem.
WendyTaki jest przytulaśny, że prawie zapomniałam.
WendyKlątwa dziewięciu żyć... Biedne stworzenie.
WendyNajprzyjemniejsze stworzenie na tym nieprzyjemnym świecie.
WendyWiesz, że twoje piękno również przeminie?
WendyJest taki radosny!
WendyZupełnie nieświadomy przyziemnych problemów...
WendyZabierz dziób z mego serca!
WendyJest mój.
WendyOn się rozpada!
WendyOtacza ją aura złośliwości i... małpowatości.
WendyNie miało świadomości swego własnego istnienia. Co za szczęście.
WendyEch. No dobrze, pobawię się w „piratów”.
WendyUlotny niczym życie.
WendyOstrze skazuje was na śmierć.
WendyDoskonały na nagrobki.
WendyŻyczliwość rodzi tylko więcej bólu...
WendyŻal mi tej istoty.
WendyDusza pogrzebana pod ciężarem przeszłości, od której nie ma ucieczki.
WendyWygląda, jakby pragnął mocy. Pewnie chce wypełnić wewnętrzną pustkę.
WendyWściekłość to tylko maska skrywająca ból.
WendyJest za mocny, a ja za słaba.
WendyWszyscy jesteśmy połączeni z tym miejscem tak czy inaczej.
WendyZaiste, zacna ostatnia wieczerza.
WendyMorze odtrąca swoich zmarłych.
WendyPłonie jasnym płomieniem.
WendyWykorzystany i pozostawiony na śmierć.
WendyWszystko kiedyś umiera.
WendyTo drzewo jest przerażające. Na pewno lubi Halloween.
WendySuperstraszne!
WendyChyba mogę ułożyć pasjansa.
WendyObsesja śmiertelników na punkcie rzeczy materialnych.
WendyCoś nakazuje mi się w niego wpatrywać.
WendyŚwieci... przynajmniej na razie.
WendyWyrwaliśmy kwiaty z ich domów dla własnej przyjemności.
WendyWszystko kiedyś umiera.
WendyTak jest chyba lepiej...
WendyŚwietnie.
WendyPo śmierci artysty zyska na wartości.
WendyNiech tak zostanie.
WendyNa koniec życia pozostają nam tylko zdjęcia i obrazy.
WendyTen róg cię nie ochroni.
WendyŻyje w nieustannym strachu.
WendyŚmierć wcielona!
WendyWiedza poszła z dymem.
WendyTo ciało jest tylko pustym naczyniem.
WendyNie powinieneś wstawać.