Słowa Konstantej
WendyJak już kruszyć kamienie, to stylowo.
WendyJak już hodować, to stylowo.
WendyJak już kopać, to stylowo.
WendyJak już bawić się w ogrodnictwo, to stylowo.
WendyNawet w piekle pozostaje najcenniejszym z metali.
WendyWyrwane. Tak, jak Abigail została wyrwana mi.
WendyPotrzebuje nawozu.
WendyDziwnie pachnie.
WendyNie pozostanie z nami na długo...
WendyStoi nad przepaścią...
WendyZwykła kępka trawy.
WendyZabita na śmierć.
WendyNie zdołała oprzeć się upałowi.
WendyBoi się tego, czego nie zna.
WendyCierpi.
WendyTym stworzeniem rządzi strach.
WendySłońce pokonane.
WendyPusto. Ech.
WendyZnajdźmy ci nowe miejsce spoczynku.
WendyMetafora próżnego wysiłku nadania smaku naszemu mdłemu i próżnemu życiu.
WendyPrzebłysk geniuszu!
WendyNiewielkie skazy dodają mu uroku.
WendyWisi nad nami zielona aura...
WendyWidzę wewnątrz iskrę mocy.
WendyRozczarowująco zwyczajny.
WendyWszystko da się dostosować do własnych potrzeb.
WendyWilgotny.
WendyTeż bym się schowała, gdybym mogła.
WendyZebrany.
WendyRzadki przejaw piękna w tym mrocznym i ponurym miejscu.
WendyRzadki przejaw piękna w tym mrocznym i ponurym miejscu.
WendyTrochę makabryczne. Podoba mi się.
WendyNieodzowny produkt uboczny życia.
WendyPoprzez mroczne ścieżki prowadzi nasza droga.
WendyOch... całkiem niezłe...
WendyCałkiem niezła zabawa...
WendyNajpierw trzeba odgryźć główki... hi, hi...
WendyDzisiaj to ja je zjadam. Pewnego dnia one pożrą mnie.
WendyCukierek twardy jak me serce.
WendyCóż to za żar nieskończony?!
WendyLubię ryzyko.
WendyPrzynajmniej wiadomo, czego się spodziewać.
WendySpokojnie, Webber, to tylko słodycze.
WendyNawet dziewięć żyć nie ocali cię przed moimi szczękami...
WendyKulki gorzkiego cierpienia.
WendyŻycie to wirująca otchłań cierpienia i rozczarowań.
WendyCałkiem niezła zabawa...
WendyRównie zadziwiające, co smaczne.
WendyŚwiat wydaje się naraz mniej przerażający.
WendyGdyby tylko życie miało równie porywającą moc.