Słowa Konstantej
WendyBrakuje jej charakteru.
WendyCzy jest dość słodkie, bym mogła zapomnieć o goryczy w mym sercu?
WendySkurczyła się trochę od ciepła. Podoba mi się.
WendyNie boję się ciebie.
WendySzkoda, że nie może przemienić się w karocę, która zabrałaby mnie daleko stąd.
WendyNasiona. Doprawdy niesamowite.
WendyNiektórzy po prostu są stworzeni, żeby cierpieć.
WendyAż bolą oczy.
WendyWydziela jakąś maź.
WendyFioletowy jak... coś fioletowego.
WendyMoże teraz nie będę tracić tylu przyjaciół...
WendyPrzedłużyliśmy nasze żałosne konanie.
WendyGłód potwora jest niezaspokojony.
WendySłupek. Niezbyt ekscytujący.
WendyWszędzie się wdziera. Niczym śmierć.
WendyPrzepych nie robi na mnie wrażenia.
WendyJakie koszmary widziały te oczy?
WendyKolejne memento śmierci.
WendyNie martw się. Twój kres jest bliski.
WendyJuż nigdy nie wyrosną tu porzeczki.
WendyPusta. Tak, jak moja dusza.
WendyZazdrośnie skrywają tajemnicę życia.
WendyDo produkcji żywności.
WendyDo produkcji niewielkich porcji żywności.
WendyPrzykryjcie nimi moje oczy, gdy umrę.
WendyPieniądze nie przywrócą życia Abigail.
WendyŻadna fortuna nie kupi wiecznego życia.
WendyWzięła się z góry.
WendyJego wnętrzności są równie ohydne co jego powierzchowność.
WendyWszystko gotowe.
WendyNajwiększą pułapką jest życie.
WendyWilson używa określenie „zielenina”... Ale to przecież fiolet...
WendyMąka, bo trzeba się nad nią namęczyć.
WendyGotowany fiolet.
WendyTrzeba to złożyć w ofierze bestii.
WendyBestia będzie zadowolona.
WendyTo zaspokoi bestię, aczkolwiek nie na długo.
WendyBestia tego nie chce.
WendySzkoda.
WendyZapewnia świetny smak.
WendyCałkiem ładnie pachnie.
WendyZazdrośnie skrywają tajemnicę życia.
WendyI to ma być twoje dzieciństwo?
WendyA gdzie miód?
WendyWitam panią. Czy zechciałaby pani pohandlować?
WendyNie może sprawić, że życie stanie się bardziej znośne.
WendyNie chcę tego ze sobą targać.
WendyMożna tu przyrządzić co nieco jedzenia.
WendyDziała jedynie wtedy, gdy gdzieś go umieszczę.
WendyDo uprawiania tej wstrętnej gleby.