Słowa Konstantej
WendyCieszę się, że już go nie ma.
WendyTo tylko odwleka to, co nieuniknione.
WendyNiepotrzebny wysiłek.
WendyTwój wybór ma znaczenie.
WendyBraterstwo nie uchroni was przed zagładą.
WendyŚwięta szybko się skończyły dla tego biednego ptaka.
WendyCzy to oznacza, że nadchodzi wiosna? Oby nie.
WendyLubi swoje nowe więzienie w mej kieszeni.
WendyŻycie z jałowych, mroźnych pustkowi.
WendyJest taki miękki. To wróg.
WendyOch jakby tak dać się zamknąć w twardej i pozbawionej uczuć skorupie...
WendyCiekawe, czym sobie zasłużyli.
WendyNawet one nie są wieczne.
WendyKilka małych kamyków.
WendyJakichż strasznych rzeczy był świadkiem.
WendyNigdy już nie wyda owoców.
WendyOch. Płonie.
WendyJest skażone. Zbrukane.
WendyRozprzestrzenia się po nim jakaś nikczemność.
WendyWydało owoc.
WendyNie ma mi nic do zaoferowania.
WendyCzuję się podobnie.
WendyWyrósł na drzewie, ale przypomina kamień.
WendyMogę go teraz zjeść.
WendyTeraz może nawet będzie smaczny.
WendyPo co w ogóle się starasz?
WendyDuży kawałek zimnego, bezdusznego lodu.
WendyDuża kałuża chłodnego, stopionego lodu.
WendyDuża kałuża chłodnego, stopionego lodu.
WendyWidzę ogień w głębi.
WendyCień nadciąga.
WendyLawa płonie.
WendyLawa straciła wolę walki...
WendyTyle przebył...
WendyTeraz już nigdy nie umrze...
WendyTeraz już nigdy nie umrze...
WendyWieża? Czy może zamek?
WendyCzas niszczy wszystko.
WendyTo byłoby łatwe wyjście.
WendyLina nad przepaścią.
WendyMam nadzieję, że ją znajdziesz.
WendyWszystko tak kiedyś skończy.
WendyOdebrana z pyszczków małych biednych pszczółek....
WendyKamienne odłamki.
WendyAbigail spodobałaby się ta korona.
WendyPrzesycona potęgą ludzi z dawnych czasów.
WendySterta zrujnowanych marzeń.
WendyCzuć woń śmierci.
WendyOcenia me jestestwo.
WendyJedynie odbieram to, co moje.