Słowa Konstantej
WoodieTeraz to tylko kupa kamieni.
WoodieNie do końca klonowy.
WoodieBardzo fajny pomidor.
WoodieElegancko zarumieniony.
WoodieWygląda mi to na przyszłe zbiory.
WoodieSiemaneczko!
WoodieJak się miewasz?
WoodieZ sąsiedzkiego ogródka.
WoodieElegancko ugotowana.
WoodieWygląda mi to na przyszłe zbiory.
WoodiePiękny, złoty odcień.
WoodieWygląda mi to na przyszłe zbiory.
WoodiePrzeklęte podziemne wiewióry...
WoodieŹle bym się czuł, gdybym go zjadł.
WoodieNie nadążam za tymi trendami.
WoodiePewnie nie mają tam na dole drzew.
WoodieNic nie wejdzie i nic nie wyjdzie.
WoodieCiekawe, czy smakuje pieczoną marchewką.
WoodieCiekawe, czy smakuje marchewką.
WoodieRóg, co? Wolę drewniane flety.
WoodieMiejsca do przechowywania nigdy za wiele.
WoodieOdwal się, króliku!
WoodieKrólicza przemoc zyskuje drugie życie!
WoodieKtoś chyba wyszedł z nory lewą łapą.
WoodieŁapmy go, Lucy!
WoodieHej, koleżko, co tam masz?
WoodieW sam raz na deszczowe rąbanie.
WoodieNa sucho lepiej się rąbie.
WoodieZnajomość deszczu nie uchroniła go przed ogniem.
WoodieDeszcz sprawia, że drzewa rosną.
WoodieTaki jakby las w misce.
WoodiePrawdziwy drwal nigdy się nie goli.
WoodieKlasyk.
WoodieNiezły numerek.
WoodieSiekierka sama rwie się do rąbania.
WoodieAż się palę do działania.
WoodieAle zmyślna piosenka, co nie, Lucy?
WoodieAle zmyślna piosenka, co nie, Lucy?
WoodieAle zmyślna piosenka, co nie, Lucy?
WoodieAż się palę do działania.
WoodieAż się palę do działania.
WoodieSiekierka sama rwie się do rąbania.
WoodieAle zmyślna piosenka, co nie, Lucy?
WoodieSiekierka sama rwie się do rąbania.
WoodieWidzę w jego wnętrzu płomienną śmierć tysiąca drzew.
WoodieMoje własne światełko.
WoodiePrawdziwy człowiek lasu potrafi poruszać się w głuszy.
WoodieW kolorze Lucy.
WoodieNo nie wiem...
WoodieMusiałbym być bardzo, ale to bardzo głodny.