Słowa Konstantej

– O nie, nie – odparła mucha.

– Na próżno twoja praca,

bo kto twój dom odwiedza, nigdy z niego nie wraca.

O, cóż ci jest, rycerzu młody

Z twarzą zapadłą, nieszczęśliwą?

Wiewiórka pełną ma spiżarnię,

Z pól znikło żniwo.

Rosa gorączki i udręki

Skropiła lilie twoich skroni

A twój policzek rześką różą

Już się nie płoni.

Essayez-vous comprendre mes pensées?

Ah, comme c’est gentil à vous!

Je suis flatté. :)

Teatr to forma sztuki uprawiana na całym świecie.

Zachodnie tradycje teatralne mają swój początek w starożytnych Atenach.

Słowo „teatr” pochodzi od greckiego „theatron”,

a to z kolei od czasownika „theasthai”, co oznacza „oglądać”.

Czy etymologia nie jest wspaniała?

Hej, hej! Ogień w koło!

Nie omijaj

Gór i lasów, pól i dołów

Płoń, płoń, płoń, spal tu wszystko,

Mój ty ogniu, płoń, płoń, płoń! Hahaha!

Tak, jestem pewna, że tak leciała ta piosenka.

emote_happycheer

Ja świetnie znoszę warunki polowe,

Na każdy temat wygłoszę też mowę.

Nieobce są mi problemy liczbowe.

Rozumiem równania, również różniczkowe.

Szukała swej siostry pewna dziewczyna.

Troska to była niemalże matczyna.

Gdy ją w końcu odszukała,

Ta w nieznane ją posłała.

Tak się ten dramat rodzinny zaczyna.

Wolfgang ma potężne mięśnie,

Ale serce to też mięsień, a w nim potężne uczucia.

Teraz przeczyta wam wiersz:

Wolfgang kocha swych przyjaciół,

Choć niektórzy są dziwni, robią straszne czary, a jeden to pająk,

Lecz pozostanie z nimi do końca,

Zły dzień Wolfganga jest dzięki nim lepszy.

Eee... nie lubię być w centrum uwagi.

Spróbuję!

Czy to sosna, dąb, czy krzew

Kocham ja wycinkę drzew.

Topór ostry jest jak nóż,

Kocham rąbać, no i już!

Wiesz, jak dobierać słowa, Lucy.

Cześć, przyjaciele!