Słowa Konstantej
WebberNigdy nie jedliśmy pąkli.
WebberPatrz, jak szybko wciągamy!
WebberNiezniszczalny.
WebberSkrzeczący paskud!
WebberBędę machać tym kijem jak nietoperz skrzydłami.
WebberNietoperza kryjówka!
WebberTęsknię za kąpielami w bąbelkach.
WebberRóżowiutki nosek.
WebberMamusia mówiła, że musimy pić mleko.
WebberChyba trudno będzie go pogryźć.
WebberPamiętaj, by odłożyć wszystkie utwory, gdy skończysz!
WebberLubimy śpiewać!
WebberLubimy śpiewać!
WebberLubimy śpiewać!
WebberTe postacie mówią jak Wigfryda!
WebberLubimy śpiewać!
WebberNie powinniśmy tego powtarzać. To niegrzeczne.
WebberLubimy śpiewać!
WebberLubimy śpiewać!
WebberLubimy śpiewać!
WebberLubimy śpiewać!
WebberSkrzydlaty oręż.
WebberSmakuje jak kurczak.
WebberW innym życiu mógłbym coś takiego wyhodować.
WebberW nogi!
WebberTeraz już nie wróci.
WebberPrzynajmniej już nie próbuje nas zadeptać.
WebberAa! On wraca!
WebberLubimy chłodne przekąski.
WebberBędziemy najbardziej włochatym pająkiem świata.
WebberAle grubaśne!
WebberKolejny kostium dla naszego szczęśliwego wołka!
WebberTęsknie za tymi czasami, gdy mogłem w pełni poczuć dotyk wygodnego materaca.
WebberTrochę stęchły, ale można na nim odpocząć.
WebberMaja?
WebberJesteś nasza!
WebberMiód w ogniu.
WebberZaraz wykipi!
WebberDomek dla pszczół.
WebberNie ma miodu.
WebberZaraz wykipi!
WebberSzybciej, pszczółki!
WebberMiód w ogniu.
WebberHalo, pani Staruszko! Proszę spojrzeć, ile miodu zrobiły!
WebberW środku słychać brzęczenie.
WebberNie ma miodu.
WebberHalo, pani Staruszko! Proszę spojrzeć, ile miodu zrobiły!
WebberSzybciej, pszczółki!
WebberWidzieliśmy go żywego jeszcze przed chwilą.
WebberNasz biedny wołek! To nie fair!