Słowa Konstantej
WendyZostań tam, gdzie jesteś. Z dala od tego straszliwego miejsca.
WendyPrzyroda okrutnie zażartowała sobie z tego stworzenia.
WendyAbigail ciągle namawia mnie, żebym tego dotknęła...
WendyA więc to widzą te stworzenia.
WendyW dół, w dół, w dół ku otchłani.
WendyŻycie bez brzemienia inteligencji musi być fantastyczne.
WendyOhyda.
WendyZostały tylko zwęglone szczątki.
WendyNigdy nie lubiłam łazić po drzewach, nawet gdy Abby mnie na to namawiała.
WendyA przez chwilę pozwoliłam sobie pomarzyć, że zabierze mnie do domu... kiedy ja się nauczę?
WendyRozrzucone szczątki jakiejś pechowej maszyny.
WendyJej królestwo zbudowano na piasku i pewnego dnia runie.
WendyKrólowe zazwyczaj nie drapią się publicznie po zadzie, prawda, Abigail?
WendyOch. Są takie miękkie. I kudłate.
WendyKapitan musi zatonąć wraz ze swym statkiem.
WendySwędzą mnie od niej włosy...
WendyPieczone zło nie przestaje być złem. Nawet jeśli to lazania.
WendyZło je przenika.
WendyWyschło. I dziwnie smakuje.
WendyWygląda świetnie, smakuje paskudnie.
WendyNadgryziona zębem czasu.
WendyPoczułam na kręgosłupie straszliwy chłód.
WendySkąpany w bladym, przedwiecznym świetle...
WendyPewnie żąda ofiary... Gdzie Webber?
WendyTo nie wygląda dobrze...
WendyTakie piękno szybko przemija.
WendyPoddaj się. Nie wyrwiesz się z moich rąk.
WendyWszystko tak kiedyś skończy.
WendyRośnie wbrew wszelkim przeciwnościom.
WendyJaskinie. Jedyna słabość Księżyca.
WendyCzy po drugiej stronie też odbija, Abigail?
WendyTo coś się na mnie gapi.
WendyKsiężyc patrzy na nas pełnią swej tarczy. Czuwa.
WendyNowy Księżyc zawitał na niebo.
WendyKsiężyc się zmniejsza.
WendyKsiężyc rośnie na naszych oczach.
WendyOstra krawędź szybko to skończy.
WendyŚmierć drzew jest taka rozczarowująca.
WendyJakimś cudem wydaje się niemal żywe.
WendyCo za niezdrowy kolor.
WendyCiekawe, co żyje w tym zimnym, szklanym kopcu.
WendyBezużyteczny i wybrakowany. Jak ja.
WendyWyzuta z życia ofiara.
WendyTyle przebył...
WendyTa bladość przywodzi mi na myśli Abigail.
WendyTeraz nigdy nie zmarnieje...
WendyWewnątrz czają się przerażające stwory.
WendyZimne w dotyku szkło.
WendyW środku uwięzione jest światło.
WendyZ moich oczu opadnie mgła.